رهایی از دامهای قدیمی و ساختن زندگیای که واقعاً “حق” توست
گاهی میدانیم چرا رنج میکشیم…الگو را میشناسیم…ولی باز هم همان اتفاق میافتد. مثلاً کسی را انتخاب میکنیم که قرار نبود مثل قبلیها باشد، ولی زخمش، از همان جنسِ آشناست.
یا سالها تلاش میکنیم دیده شویم، تأیید بگیریم، اما عمق وجودمان هنوز نجوا میکند “هر کاری بکنی باز هم کافی نیستی…”
یا هرچند بواسطه عقل و منطقمان میدانیم استحقاق شادی را داریم، یک صدای درونی ما را عقب میکشد: “حواست باشه… از دستش میدی.”
این یعنی گذشته هنوز زنده است.
نه در خاطرات — بلکه در تصمیمها، واکنشها، و رابطههای امروز. مثل این است که احساس میکنیم زندگیمان دارد در یک مسیر از قبل نوشتهشده جلو میرود. تلاش میکنیم بهتر شویم، تصمیمهای تازه بگیریم، اما در لحظههای حساس… همان داستان قدیمی برمیگردد.
مثل کسی که بارها به سراغ ترمیم یک خانه کهنه میرود؛ رنگ میزند، مبلمانش را عوض میکند، حتی پنجرههای تازه میگذارد… اما هنوز صدای چوبهای پوسیده در تاریکی باقی است. درواقع دیوارهای این حانه از ترسها و ناامنیهای ما ساخته شدهاند، پنجرههایی که کمنورند، و اتاقهایی که در آنها خاطرات کودکی پیچیدهاند. ما بزرگ میشویم، ظاهر خانه را تغییر میدهیم، اما پیِ آن خانه همان است که بود: ترکخورده، حساس و گاهی ناامن.
این خانه همان «طرحواره»های ماست؛ الگوهایی که در کودکی شکل گرفتهاند و همچنان قوانین زندگیمان را مینویسند.
طرحوارهدرمانی سفری است به اعماق این خانه: روشن کردن اتاقهای تاریک، تقویت دیوارهایی که فرو ریختهاند، و باز کردن پنجرههایی که سالها بسته بودهاند. این سفر ترسناک است، اما در پایانش خانهای داریم که بالاخره میتوانیم در آن آرام زندگی کنیم.
| زیرا ذهن ما دنبال آشناها میگردد، نه بهترین گزینهها. آشنا یعنی امن، هرچند دردناک باشد. برای همین است که گاهی خودمان را وسط همان رابطههایی پیدا میکنیم که قول داده بودیم دیگر تکرارشان نکنیم. یا همان نقشهایی که ما را کوچک و خسته میکنند. طرحوارهدرمانی میگوید: مشکل تو نیستی — داستانی است که سالها پیش نوشته شده و حالا زمان بازنویسی آن رسیده است. |
طرحوارهدرمانی کمک میکند بفهمیم:
چرا هنوز در خانهی قدیمی زندگی میکنیم؟
و چطور میتوانیم بنای جدیدی بسازیم که با امروزمان همخوان باشد.
🧩 طرحواره چیست؟
طرحواره یک الگوی تکرارشونده است که فقط به “احساسهای ما” محدود نمیشود.
طرحواره ها که روزگاری برای نجات ما ساخته شده اند-روزگاری که بعنوان یک کودک ناتوان برای جزئیترین نیازهایمان به دیگران وابسته بودیم- به تدریج آنقدر قدرت پیدا میکنند که مثل یک مرکز فرماندهی علاوه بر احساسهای ما، فرایند تفکر ما، تصمیمگیریهای ما، رفتار و خواسته های ما را کنترل میکنند. وقتی طرحواره ها با تعیین ادراک ما از دنیا و خودمان و دایره اختیارمان آزادی امروز ما را محدود میکند تبدیل به تله میشوند، تله ای که با هربار زندگی کردن طبق طرح آن تنگتر و محکمتر میشود.
🧩 طرحوارهها چطور ساخته میشوند؟
وقتی نیازهای مهم ما در کودکی به اندازهی کافی برآورده نشوند-نیاز به عشق، امنیت، احترام، دیده شدن، و آزادیِ خودبودن، نیاز به اختیار و داشتن مرز و حریم- ذهن ما داستانی میبافد تا درد را قابل تحمل کند. داستانهایی مثل:
“اگر کامل باشم، دوستداشتنی میشوم”، “اگر احساسهایم را پنهان کنم، کسی آسیبم نمیزند”، “اگر زیادی نزدیک شوم، رههیم میکنند و تنها میمانم”. آن موقع این داستانها برای کودکی ناتوان تنها راهای بقا بودند، اما امروز دامی هستند که ما را از زندگی دلخواهمان دور میکنند.
🔄 چرا الگوها تکرار میشوند؟
زیرا ذهن ما دنبال آشناها میگردد، نه بهترین گزینهها. آشنا یعنی امن، هرچند دردناک باشد. برای همین است که گاهی خودمان را وسط همان رابطههایی پیدا میکنیم که قول داده بودیم دیگر تکرارشان نکنیم. یا همان نقشهایی که ما را کوچک و خسته میکنند.
طرحوارهدرمانی میگوید: مشکل تو نیستی — داستانی است که سالها پیش نوشته شده و حالا زمان بازنویسی آن رسیده است.
🛠️ در طرحوارهدرمانی چه اتفاقی میافتد؟
درمانگر همراه تو وارد همان خانهی قدیمی میشود: اتاقها را روشن میکنید، زخمها را میبینید —نه برای سرزنش گذشته، بلکه برای ترمیم امروز.
در این مسیر:
- با بخشهای مختلف وجودت آشنا میشوی
- کودک درونِ نادیدهماندهات، صدا پیدا میکند
- بالغ سالمت قویتر میشود — همان بخشی که تو را محافظت و هدایت میکند
- یاد میگیری چطور مهربان، قاطع، و ریشهدار در زندگی بایستی
- و کمکم چیزهایی که زمانی غیرممکن بود، اتفاق میافتد: نه گفتن، مرزبندی، انتخابهای بهتر، و عشق ورزیدن بدون ترس و دوست داشته شدن بدون واهمه از دست دادن
زندگی، رنگ دیگری میگیرد و قدمبهقدم قدرت درونیتان را بازمیسازید. این مسیر همیشه آسان نیست اما واقعیترین نوع رهایی است.
🤝 چه کسانی بیشترین بهره را میبرند؟
اگر هر کدام از اینها برای شما آشناست، این روش میتواند برایتان تحولآفرین باشد:
- روابط تکراری و فرسایشی
- اضطراب و ترس از رها شدن
- احساس بیارزشی، ناکافی بودن و دوست داشتنی نبودن
- کمالگرایی یا ناتوانی در “نه گفتن”
- تجربهی بیتوجهی هیجانی در کودکی
- احساس پوچی یا نارضایتی ماندگار
📌 مهم است بدانید
مشکل از شما نیست — مشکلی برای شما رخ داده است و میتواند ترمیم شود.
🌱 من چگونه میتوانم به شما کمک کنم؟
در این مسیر، تنها نخواهید بود. من، آتنا سالاری، به عنوان درمانگری که در زمینه طرحواری آموزش تخصصی دیدهام و تاکنون به مراجعین زیادی کمک کردهام در این مسیر دشواردر کنارتان هستم تا
- تلههایتان را بشناسیم و بفهمیم کجا . چطور ساخته شدهاند
- کودک درونتان را بشنویم و حمایت کنیم
- منتقد درونیتان را آرام کنیم
- و کمک کنیم “خودِ سالم . توانمند شما” قویتر، مهربانتر و حاضرتر شود.
در کنار هم قدمبهقدم به سمت نسخهای از خودتان که همیشه شایستهاش بودید میرویم.
✨ پیام پایانی
شما سالها برای زنده ماندن تلاش کردید. حالا وقت زندگی کردن است. گذشته، فصل اول زندگی بود نه کل داستان.
✅ شما چگونه میتوانید به خودتان کمک کنید؟
اگر احساس میکنید وقتِ تغییر رسیده برای رزرو جلسه مشاوره میتوانید با من در ارتباط باشید تا بهترین مسیر درمانی را با هم انتخاب کنیم.
اولین قدم را بردارید… بقیه مسیر را با هم طی خواهیم کرد.